الکساندر تایار دو ورمز نیرویی است که باید او را جدی گرفت. او با موهای نقره‌ای و بدن برنزه و ورزشکارش، به عنوان وزیر امور خارجه فرانسه در صحنه جهانی قدم می‌زند و جنگ خود را با حمایت تثلیث مقدس مفاهیم دیپلماتیک یعنی مشروعیت، شفافیت و کارآمدی پیش می‌برد. در این میان آرتور ولامینک وارد می‌شود. آرتور که برای نوشتن سخنرانی‌های وزیر استخدام شده است، باید با حساسیت‌های رئیس خود و معاملات کثیف در کی دورسی، مقر وزارتخانه، دست‌وپنجه نرم کند.

در یک شهر معدنی که به دلیل بحران‌های اقتصادی ویران شده است، مدیر یک مدرسه ابتدایی تلاش می‌کند تا خدمات اجتماعی مناسبی برای دانش‌آموزانش فراهم کند.

اما زن جوان و روشمندی است که طوری بزرگ شده که به عملکرد بالا و بهینه‌سازی تمام توانایی‌ها باور داشته باشد؛ او مصمم و تا حدی به خود مطمئن به نظر می‌رسد. اما دو شکست متوالی (واقعی یا خیالی) او را به این باور می‌رساند که یک مشکل واقعی دارد: اینکه در تختخواب بی‌عرضه است. از آنجا که اما حساس‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد، تصمیم می‌گیرد به بهترین معشوقه در پاریس تبدیل شود! او سپس یک برنامه عملیاتی هولناک (تئوری، عملی، تایید دانش کسب‌شده) را آغاز می‌کند که به زودی باعث ایجاد یک سری سوءتفاهم‌ها و فجایع در اطرافش می‌شود. از یک سو، روش او چندان مناسب حوزه تحقیقش نیست و از سوی دیگر، اما احتمالاً یک جزئیات کوچک را فراموش کرده است: عشق از هیچ برنامه‌ای پیروی نمی‌کند. در این جستجوی پوچ و دیوانه‌وار، اما یاد می‌گیرد که رها کند، کنترل را از دست بدهد و در نهایت آزادی خود را به دست آورد.

هورتی، کارگر یک کارخانه ریخته‌گری در فرانسه، در یک مسابقه برنده شده و برای تماشای حرکت کشتی تایتانیک فرستاده می‌شود. در انگلستان، ماری که ادعا می‌کند خدمتکار تایتانیک است و نتوانسته اتاقی پیدا کند، از او می‌خواهد که در اتاقش شریک شود. آن‌ها شب را با هم می‌گذرانند اما بدون هیچ رابطه‌ای؛ وقتی هورتی بیدار می‌شود، ماری رفته است، اما او ماری را هنگام حرکت کشتی می‌بیند و عکسی از او می‌گیرد. وقتی به خانه برمی‌گردد، شک می‌کند که همسرش زوئی با سیمئون، صاحب کارخانه، رابطه داشته است. هورتی به کافه می‌رود و در حالی که دوستانش او را مست کرده‌اند، شروع به تعریف کردن یک فانتزی شهوانی از اتفاقاتی که بین او و ماری افتاده می‌کند و هر شب تماشاگران بیشتری را به خود جذب می‌کند.

در پاریس، لولو، یک پلیس پرشور، با وجود بوروکراسی فلج‌کننده و بی‌کفایتی یا سهل‌انگاری برخی از همکارانش، با ایمان یک نیروی تازه‌کار کار می‌کند. او در موقعیت جدید خود به عنوان بازرس مواد مخدر، در حالی که شاهد بدترین جنبه‌های وضعیت بشری است، تلاش می‌کند تا سلامت روان خود را حفظ کند.